header_radio.png

Aavaar Band آوار

Aavaar Band

چهارم خرداد جشنواره یا به عبارتی کنسرت گروهی راکی زیر عنوان همایش یوسف اسلام در دانشگاه تهران برگزار شد.
یوسف اسلام یا همان کت استیونس ثابق، موزیسین و خواننده سوئدی_ یونانی است که یک مسیحی ارتودوکس بزرگ شد و اما بعدها به دین اسلام روی آورد

در این جشنواره گروه های 127 ، آوار، پرشین، ارد و نوریک میساکیان در دو سانس اجرا داشتند.
محوطه تالار ابن سینای دانشگاه تهران پر بود از مردمی در انتظار کنسرت گروهی راک که کمتر در ایران اتفاق میافتد و جمع کردن این تعداد گروه از تهران و شیراز و اصفهان خود باعث هیجان بیشتر شده بود

سالن بیشتر از ظرفیت صندلی ها پر بود از افرادی که جایی برای نشستن نداشتند و خبرنگارها و عکاسها و فیلمبردارها با هیجان سن را بالا و پایین میرفتند که گویی آنها قرار است به نمایش استعدادهای خود بپردازند. این دوربین فیلمبردارها و عکاسها بود که این کنسرت راک را تمام و کمال تماشا کرد و نه تماشاچیانی که برای تماشای هر سانس از کنسرت هفت هزار تومان پرداخته بودند؛ که به نسبت کنسرتهای تهران مبلغ کمی نمیباشد. هفت هزار تومانهایی که یک قران از آن هم به جیب گروههای موسیقی نرفت و حتی برای خیریه هم نبود. اینکه به کجا رفت را تا این لحظه دقیق نمیدانم!
هر کدام از گروه ها 4 یا 5 آهنگ اجرا کردند و بعد از کنسرت که با آنها صحبت کردم راضی به نظر نمی رسیدند. این بود که با گروه آوار دیداری داشتم و پای صحبتشان نشستم

مهرداد پالیزبان، بهنام بیابانگرد، پویا احصایی و سهراب معتبر گروه آوار را تشکیل داده اند و 3 سالی است که با هم مشغول تمرین آهنگهایی هستند
گروه آوار زمستان امسال اولین کنسرتشان را در کنسرواتوار تهران برگزار کردند، 4 سال پیش از آن با آهنگی به نام آسمون در اولین جشنواره موسیقی سایت تهران اونیو شرکت کردند و نهم شدند
همین آهنگ آسمون به علاوه ادامه ای برای آن به نام آسمون 2 موسیقی متن فیلم نفس عمیق شد

بچه های گروه آوار که همه دانشجو در رشته های موسیقی و غیر موسیقی هستند از صدای کنسرت راک یوسف اسلام راضی نبودند.
آوار- ” با یک برنامه ریزی خیلی ساده به راحتی میشه صدای یک کنسرت رو گرفت. وقتی 5 گروه قرار است که برنامه اجرا کنند صدا بردار باید بداند که هر گروه صدای گیتار و خواننده و سازها و افکتهای متفاوت دارند و با کشیدن یک جدول و تایین هرکدام از این صداها هیچ کدام از این مشکلات پیش نمیآمد. برای من بسیار عجیب است که یک صدا بردار نه برای کار خودش ارزش قائل باشد ونه برای وقت و زحمتی که این گروهها کشیده اند. همه بعد از کنسرت به ما میگفتند که بچه های کارتون خوب بود ولی چرا صداها اینقدر بد بودند

در طول کنسرت گروهی جوان مشکی پوش که از بالکن کنسرت را تماشا میکردند، با فریاد زدن نام گروههای متال موردعلاقه شان و پرتاب آشغالهای ریز بر سر مردم و غرش کردن، خود نیز به جلوه های بصری و صوتی جشنواره افزوده و نمایشی جدا از نمایش روی سن برپا کرده بودند. عده ای را به خنده و عدهای را عصبانی میکردند و خلاصه خود من در طول کنسرت گوشه چشمی را به بالکن بالای سرم اختصاص داده بودم.
یکی از نکات مثبت این کنسرت این بود که انتظامات که مسول چک کردن بلیطها و نظم دادن به فضا بودند، از دوستان خود گروهها بودند؛ این باعث شده بود که با وجود تمام مشکلات، تماشاچییان احساس آرامش بیشتری داشته باشند

آوار-” وقتی ما کسانی را به کنسرتمان دعوت کرده ایم و آنها بلیط خریده اند، وظیفه داریم که فضای خوبی برای تماشاچییان فراهم کنیم که صدای خوبی بشنوند و در سالن احساس امنیت کنند و یک سری جوجه متال، آشغال بر سرشان نریزند. درست است که ما برای این کنسرت پولی دریافت نکردیم ولی قرارهایی گذاشته بودیم و میخواستیم کنسرت با کیفیت بالایی برگزار شود، درخواست کرده بودیم که انتظامات قدرت داشته باشند، صدا خوب باشد، بلیط اضافه فروخته نشود، آمپلیفایر گیتار باس داشته باشیم و درامز را برای درامر چپ دستمان بچینند، که متاسفانه هیچ کدام از اینها اتفاق نیافتاد

اما کنسرت خالی از لطف هم نبود، جمع کردن گروههای راک از تهران و شیراز و اصفهان که هم ارتباطی بین آنها بوجود آورد و هم باعث شد که طرفداران این سبک موسیقی آن را بار دیگر زنده بشنوند

Comments are closed.